Emrullah Akpunar ve Terk Edilen Umutlar

Bir şehir düşünün: Tarihiyle övünen, soğuğuyla bilinen, yüreği sıcak bir halkın yaşadığı kadim Erzurum… 

Ve bu şehrin merkezinde, bir zamanlar umutla bakılan bir ilçe Dadaşken yada Aziziye. 

Halk sandığa gittiğinde sadece bir isme değil, bir değişime oy verdi. Emrullah Akpunar dediler, “belki bu sefer olur” dediler. 

Umutlarını, beklentilerini, çocuklarının geleceğini bir zarfın içine koyup attılar sandığa.

Bugün o zarfın içinden ne çıktı? Boş laf, bol poz, çokça ihmal.

Saltuklu mahallesinde sokaklar çukur, kaldırımlar çamur. Çöpler günlerce toplanmıyor, mahallelerde pislikten geçilmiyor. 

 Ama başkan başka dünyalarda. 

Vekillerle el sıkışırken gülümsüyor, sosyal medya için filtreli kareler veriyor, bir de üstüne parti değiştirip birilerine şirin görünmeye çalışıyor.

Saltuklu mahallesi ay yıldız cadesin de oturan bir mahalle sakini bizlere sokakları gezdirirken şöyle diyor:

“Her sabah kapımı açarken utanıyorum. Misafir gelse sokaktan geri döner. 

Emrullah başkan gelip bir gün bu mahalleyi görmüş mü acaba? Biz ona oy verdik, o gidip başka bir partinin bayrağını dikti binasına. 

Peki bizim oylarımız ne oldu? 

Sokak, susmaz başkan. 

O süslü pozların, o alkışlarla dolu salonların bir günü var, sokakların sabrı başka. 

Belediye başkanı olmak fotoğraf vermek değil, fotoğrafın dışındaki hayatı görebilmektir. 

Siz gözünüzü kameralara diktiniz, halk ise gözünü yola, çöpe, sokağa... Ama bir türlü sizi göremedi orada.

Yollar köstebek yuvası, hizmetler lafta kaldı. Halk unutmadı. Unutmaz da. 

Bugün sustuysa, yarın konuşur. 

Sandığa bir kez daha giderken artık pozlara değil, pisliğe bakar, çukura basan ayağını düşünür.

Emrullah Akpunar’ın ilçesi bir ilçe değil artık; sahipsiz bırakılmış bir arka sokak… 

Ama bu şehir sahipsiz değil. Unutulmuş olsa da, unutmayanlar var. 

Ve unutma Sayın Başkan:

Halk unuttuğu gibi, zamanı geldiğinde hatırlamasını da bilir.

YAŞAR ARAS