İftar Sofrası mı, İtibarın İmtihanı mı?
Ramazan ayı sadece açlığın sınandığı bir zaman değildir.
Ramazan; edebin, sorumluluğun, misafirperverliğin ve temsil bilincinin sınandığı müstesna bir aydır. Hele ki bir siyasi partinin kadın kolları tarafından verilen bir iftar programı…
Bu sadece bir yemek organizasyonu değil, aynı zamanda temsil edilen anlayışın, disiplinin ve siyasi ahlakın vitrini olmak zorundadır.
Ne var ki Erzurum’da düzenlenen KAÇEP iftarında ortaya çıkan tablo, bir iftar sofrasının vakarından çok, ciddi bir organizasyon fiyaskosunu gözler önüne serdi.
Davete icabet edenler arasında eski ve yeni kadın kolları üyeleri, davetliler ve siyasetin içinden ya da dışından pek çok insan vardı.
İnsanlar davete saygı gösterip gelmişti. Fakat salona giren herkes kısa sürede aynı soruyu sormaya başladı:
Bu gerçekten bir iftar organizasyonu mu, yoksa başıboş bırakılmış bir kalabalık mı?
Birçok davetli ayakta kaldı.
Masalara oturabilenler ise başka bir utanç verici tabloyla karşılaştı. Çünkü masalarda ne çatal vardı ne kaşık. İnsanlar oruçlarını açacak ama ellerinde kullanacak bir araç yok.
Bıçaktan söz etmeye gerek yok. Böyle bir organizasyonda o zaten fazla lüks sayılabilirdi.
Davetliler iftar saatini beklerken ortada ne bir düzen vardı ne bir yönlendirme.
Ezan okundu ama salonda ev sahibine yakışır tek bir ses duyulmadı. Ne bir “buyurun” anonsu, ne bir karşılama, ne bir yönlendirme…
İnsanlar birbirine bakarak oruç açtı.
Bir iftar sofrası düşünün; ama ev sahibi ortada yok.
Bir davet düşünün; ama daveti veren sorumluluğun farkında değil.
İşte mesele tam da burada başlıyor.
Bir siyasi partinin kadın kolları başkanı, böyle utanç verici bir organizasyonda ortalarda görünmez.
Eğer böyle bir organizasyonu üstleniyorsa, misafirler oturmadan, eksikler giderilmeden, en küçük ayrıntı kontrol edilmeden gidip kendi masasına oturup iftarını açamaz.
Bu ne adaba yakışır…
Ne siyasi ahlaka…
Ne de temsil edilen makama.
Liderlik kartvizitle olmaz.
Liderlik; masalara bakmak, eksikleri görmek, ayakta kalan misafiri fark etmek, sofrada çatal yoksa kıyameti koparmak demektir.
Liderlik, herkes iftarını huzurla açmadan lokmayı boğazından geçirememektir.
Üstelik bu tür bir fiyasko sadece organizasyonu yapan kişiye zarar vermez.
Bu tablo aynı zamanda partinin kurumsal ciddiyetine de gölge düşürür.
Bugün yaşanan bu manzara, istemeden de olsa İl Başkanı Adem Yurdagül’ün temsil ettiği yapıya da zarar veren bir görüntü ortaya çıkarmıştır.
Çünkü siyaset, sadece kürsülerde yapılan konuşmalarla değil; sahada ortaya konan disiplin ve ciddiyetle ölçülür.
Bir iftar sofrasındaki düzensizlik bile bazen bir teşkilatın yönetim anlayışı hakkında çok şey anlatır.
Bu yüzden önce görev bilinci gerekir.
Ama görünen o ki bazı makamlar liyakatle değil, tesadüflerle doldurulunca ortaya böyle trajikomik tablolar çıkıyor.
Önce bir görev üstlenmenin bilincinde olacaksınız.
Sonra o görevin sorumluluğunu taşıyacaksınız.
Eğer bunu yapamıyorsanız…
Boyunuzdan büyük işlere kalkışmayacaksınız.
Çünkü Ramazan sofraları, beceriksizliğin sergilendiği sahneler değildir.
O sofralar ya onur kazandırır, ya da itibar kaybettirir.
Ve bazen bir iftar organizasyonu, bir insanın yönetme kapasitesini bütün çıplaklığıyla ortaya koyar.
Dün akşam Erzurum’da yaşanan da tam olarak buydu:
Bir iftar değil, sorumluluğun nasıl taşınamadığının açık bir ilanı.
LEYLA YILDIZ ATAHAN
