Sevgililer ve 14 Şubat Günü
Sevgiyi, saygıyı, değer vermeyi bir güne, bir kişiye hasretmek doğru değildir.
Sevgimiz, saygımız, değer vermemiz ve bunlara göstermemiz, özel hissettirmemiz bir gün değil her gün olmalı.
-Pekiyi, hediyeleşmenin zararı var mı?
Muhakkak ki hediyeleşmeyelim.
Hediyeleşmek, Allah Rasulü Hazreti Muhammed‘(sav)in yaptığı ve tavsiye ettiği güzel ve örnek bir davranıştır.
-Sevgimizi göstermeyelim mi?
Elbette sevgimizi de gösterelim, hissettirelim…
Ancak sevgi göstermeyi, hediyeleşmeyi yaparken samimiyeti, özgün davranmayı, yerinde ve kararında iş yapmayı gözden kaçırmayalım.
Kapitalizmin tuzaklarına kapılmayalım, değerlerinden kopmuş insanların algısına kapılmayalım, başkalarına özenmeyelim, israf etmeyelim, ölçüsüz iş yapmayalım yeter.
-14 Şubat’ta hediyeleşmek bizi kapitalist veya Hristiyan yapar mı?
Yapmaz belki ama değer vermeyi sadece 14 Şubat’a hasretmek bizi samimiyetsiz, başkalarına özenen, kendi medeniyet değerlerinden kopan ve bu değerleri yeterince bilmeyen, yaşamayan biri gibi gösterebilir.
Sevginin karşı cinse hasredilmesi, anlam ve amacından uzaklaştırılması öncelikle insanı yaratan, yaşatan ve sahibi olan Rahman Allah’a karşı bir haksızlık ve nankörlüktür.
El Vedud Allah (çok seven ve çok sevilen; sevilmeye lâyık olan Allah’ımız) kulları için sevme, sevilme ve sevdirme nimetlerini de nasip eylemiş.
Sevgi, yaratma ve yaşatmanın temel esprisidir.
Kullarını seven Allah, aynı zamanda kullarının gönüllerini birbirine ısındırandır.
Muhakkak ki Allah, kullarını sever, sevdiklerini sevdirir ve sevindirir.
Rahman Allah, hakkı ve üzerimize sorumluluk olan kendisine karşı olan sevgiyi karşılıksız bırakmayan ve en güzel şekilde ödüllendirendir.
Rahman Allah’a olan sevgimiz öyle eşsiz olmalı ki her an rızasını kazanmak en büyük idealimiz olmalıdır.
Çünkü Allah, bütün kullarına değer veren; hak eden, İyi kullarını daha çok seven, sevdiren, sevindiren onları rahmet ve rızasına erdirendir.
Meryem Suresi 96. Ayette Rabbimiz Allah, konuyu en güzel şekilde belirterek yol ve yöntemi de veciz şekilde göstermiştir:
‘’Allah’a inanıp güvenen ve sâlih ameller işleyenlere gelince; Rahman Allah onlar için, gönüllerde bir sevgi yaratacaktır.(Onları sever ve inanan kullarına onları sevdirir)’’
Karşı cinse olan sevginin amacı ve akıbeti de hayatının eksik puzzle parçalarını bulup anlamlı bir bütün olarak kendilerini tamamlama gayretidir.
Kadın veya erkek herkes, ruhu ve bedeniyle aynı zamanda bugün ve geleceği için hayatını huzur ve sükûna kavuşturacak doğru kişiyi ister.
Sevgi dolu huzurlu bir aile kendilerine ve topluma faydalı olduğu gibi kendilerinden sonrasını düşünerek cemiyete faydalı, hayırlı nesiller yetiştirme gayretinin de olduğu yerdir.( Allah İsteyen herkese hayırlı,sıhhatli,göz ve gönül aydınlığı olacak hayırlı nesille nasip eylesin…)
Sevgili de huzura ermek için meşru ve makul birlikteliği sağlayacak uygun ve doğru olan kişiyle eksik yarımın tamamlanmasıdır.
Şöyle bir metaforla örneklendirecek olursak:
Birlikte yürünecek uzunca bir yol için dayanıklı ve rahat ettiren bir ayakkabı çiftine ihtiyaç muhakkaktır. Yolculuk için her iki tekin de diğerine ihtiyacı inkâr edilemez.
Her bir tek ayakkabı, tek başına bir anlam ifade etmediği halde birbirini tamamladıklarında çok güzel bir ikili oluşturarak anlamlı bir birliktelikle güzel yolculuk olur.
En sevgili, ey sevgili kullarım dercesine bize sevgiyle mesajlarına şöyle sesleniyor:
O’nun (Allah’ın) ayetlerinden (vahdet ve rahmet alâmetlerinden) birisi de, kendileriyle huzura kavuşmanız (ve kaynaşmanız) için, size kendi cinsinizden eşler yaratması ve aranıza karşılıklı mesuliyetli muhabbet ve merhamet koymasıdır. Şüphesiz bunlar düşünen bir topluluk için (ne büyük hikmet ve) ibretler barındırmaktadır.
Allah rızası ve yolunda birbirini sevip sayan, hayatın her anına ve alanına sevgiyi hakim kılma gayretinde olan aziz insanlara, okurlarıma
Selam, dua ve muhabbetlerimle...
A.Erkan FURKANOĞLU
14.02.2025 /İzmir / 14.45
